Angstig
De eerste tien
minuten van de duik is iedereen meer boven dan onder
water te vinden. Het is even wennen aan het ademen onder
water en de collega’s kijken elkaar dan ook angstig aan.
De trainers nemen ruim de tijd om iedereen op zijn gemak
te stellen.
Als iedereen dan zo ver is om onder water te blijven,
worden de oefeningen gedaan: we verliezen ons mondstuk
en doen hem weer in, ons masker loopt vol en we laten
het weer leeglopen. Als dit allemaal goed gaat, zwemt
iedereen een stukje rond en gaat op de bodem van het
twee meter diepe bad zitten. Daar zit je dan met je
collega’s…
Teambuilding
Voor het teambuilding-gedeelte
wordt aandacht geschonken aan samenwerking en
non-verbale communicatie. De laatste is logisch, want
onder water is de communicatie 100% non-verbaal. “In de
wereld boven water bestaat 90% uit non-verbale
communicatie, alleen verliezen we ons dan in de “ruis”
van de verbale communicatie.” had Selma ons bij de
introductie verteld.
Ook samenwerking is een logisch aspect van duiken.
“Het is een sport die je nooit alleen zult kunnen doen.
Je bent voor je veiligheid afhankelijk van je buddy en
hij van jou.”
Buizenspel
De spelletjes worden
tevoorschijn gehaald. Elk teamlid krijgt een buis en met
behulp van deze buizen moet de groep een balletje naar
de andere kant van het zwembad verplaatsen. Dit gaat
niet zonder slag of stoot en het balletje drijft dan ook
een paar keer naar de oppervlakte. Hierna kan het team
basketballen of frisbeeën onder water. Dan worden we
allemaal naar boven geroepen. Het uur is alweer om, tijd
vliegt onder water.
Tijdens het omkleden bespreken de collega’s
enthousiast het duiken: “Super om samen iets nieuws te
ontdekken!” “Je ziet je collega’s nu eens van een
andere, meer kwetsbare, kant.” Maar er is ook een
kritische noot: “Ik vraag me af of we nu iets geleerd
hebben waar we iets mee kunnen in het dagelijks leven…”
Onderlinge samenwerking
Onder het genot van
een drankje wordt samen met de trainers de teambuilding
oefening uitvoerig besproken. Een paar dingen vielen de
trainers op: iedereen had zijn eigen rol, maar er was
weinig communicatie onderling. Is dit te herkennen
vanuit de werksituatie? Ook viel het op dat iedereen
proactief bezig was: gewoon doorgaan, opschieten, ook al
gebeurt dat niet doordacht.
De activiteitenbegeleiders bespreken hoe de dingen
gaan op de werkvloer en concluderen dat bepaalde dingen
best kloppen. Ze nemen zich voor vaker de tijd te nemen
om de dingen rustig te bespreken.
Iedereen krijgt bij afscheid een officieel
certificaat mee van deze Padi-oefenduik. Hiermee kan
iedereen aantonen dat ze de basisvaardigheden al
beheersen.
De collega’s gaan moe van alle indrukken gezellig met
zijn allen uit eten. Ze hebben iets nieuws geleerd en
elkaar op een andere manier leren kennen. Toch zijn ze
nog wel sceptisch over het teambuilding aspect.
Dit hangt uiteraard helemaal van jezelf af. Herken je
dingen en weet je ook hoe je dit kunt verbeteren? Neem
dat dan mee naar je werk en probeer het te verbeteren.
De situatie verbetert niet automatisch, je moet er wel
moeite voor doen en er bewust mee bezig zijn. Of je dit
nu leert door te gaan duiken, door samen te koken of
door een keer goed na te denken, maakt uiteraard geen
verschil. Maar na vandaag staat wel vast dat duiken een
leuk uitje is!
